vandaag opgenomen en nu al weggelop
Vandaag was het zo ver,
je was opgenomen.
Je bent een gevaar voor jezelf,
maar waar ben je nu.
Je bent spoorloos,
je bent gevlucht.
Je bent niet in het kliniek,
waarom waar ben je gebleven.
Vragen draaien door hun hoofden heen,
zomaar was je sporloos.
Je wilt het niet,
sprak mij er op aan.
Dat je weggelopen bent,
je wilt daar niet zijn.
O lieverd het is zo herkenbaar,
maar ga nu terug en wel meteen.
Je kan niet thuis blijven,
je snijd je keer op keer,
kotsen en niet eten,
waar ben je mee bezig.
Laat je nou maar eens helpen,
ga terug naar het kliniek.
Ik maak me nu zorgen om jou,
je sprak me net aan met de mededeling dat je bent gevlucht.
Alsjeblieft ga terug en blijf daar,
voor je eigen veiligheid.
Moet ik je soms halen,
en je er dan persoonlijk brengen.
Lieverd ik weet het is moeilijk,
om in een kliniek te zitten.
Maar wel beter en veiliger,
geef niet op en ga terug.
Reacties op dit gedicht
| anneke van dijk: | Dinsdag, september 26, 2006 22:32 |
| juist ja, waar ben je mee bezig... liefs, namasté, an |
|
| *zwarte schaduw*: | Dinsdag, september 26, 2006 17:50 |
| "je snijd je keer op keer, kotsen en niet eten, waar ben je mee bezig." vraag dit ook af en toe eens aan jezelf. alsnog hoop ik dat alles met hem/haar (?) en met jou goedkomt. kusje zwarte schaduw |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 26 september 2006 | ||
| Thema's: | ||