je ontkleedde je
je ontkleedde je
je ontkleedde je
gedachte voor gedachte
ik ontleedde woorden
en gevoel
ik schrok
toen je naakt
jezelf als waarheid
aan me gaf
toen je naakt
jezelf als waarheid
aan me gaf
ontbloot van alle pijn
zag ik je jeugd
je baby zijn
na moeders schoot
zag ik je jeugd
je baby zijn
na moeders schoot
zag kapotte dagen
de jaren pijn
waarin je liefde
niet meer kon verdragen
de jaren pijn
waarin je liefde
niet meer kon verdragen
samen hebben we gehaat
scherven zijn opnieuw gebroken
gelijmd en weer gepraat
het verleden is gewroken
scherven zijn opnieuw gebroken
gelijmd en weer gepraat
het verleden is gewroken
wil melker
26/09/2006
26/09/2006
Reacties op dit gedicht
| Reiger: | Woensdag, september 27, 2006 07:09 |
| Heel erg mooi geschreven zeg.... | |
| milamber: | Dinsdag, september 26, 2006 23:29 |
| mijn complimenten | |
| Fata Morgana: | Dinsdag, september 26, 2006 23:28 |
| Mooie striptease in woorden en zinnen, schitterende eindstrofe, zwaai Fata. | |
| Row Kidney: | Dinsdag, september 26, 2006 19:35 |
| schitterend mooi. groet row |
|
| switi lobi: | Dinsdag, september 26, 2006 18:46 |
| Ik ben diep onder de indruk...wat mooi! Liefsliefs, dikke kus.....switi lobi |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 26 september 2006 | ||
| Thema's: | ||