Stuk vuil
Stuk vuil.
Achtergelaten
in een steegje,
op de straat,
als een restje
waar niemand
ooit nog iets
aan heeft,
waar de ratten
niet eens
aan knabbelen..
Viezigheid
dat je niet durft
aan te raken,
geen blik waardig gunt,
dat alleen maar
ziektes en bacterieën
overbrengt..
Een stuk vuil,
dat zelfs bij de meest
hopeloze nerd
niet eens de overweging
kan teweeg brengen
om even
toenadering te zoeken..
Achtergelaten prooi..
Voedsel voor gieren..
IK!
Reacties op dit gedicht
| pramodah: | Dinsdag, januari 01, 2002 13:06 |
| Geef de moed niet op,alles is te recicleren,kijk maar naar mij................. liefs pramodah |
|
| El Caballero: | Dinsdag, januari 01, 2002 13:01 |
| Jammer dat het nieuwe jaar zo moet beginnen. Kom op, overeind krabbelen, laat jezelf niet gek maken! | |
Over dit gedicht
| Auteur: (V@MPKE) © | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 01 januari 2002 | ||
| Thema's: | ||