Er ontwaakt iets in mij
er ontwaakt iets in mij
mijn hoofd lijkt een wirwar
gedachten dwalen maar rond
kan ze geen plaatsje geven
mijn hart overspoelt door verdriet
soms een vleugje geluk
toch voel ik mij
eenzamer dan ooit
ik denk veel na
kan de verwijten niet meer slikken
er is iets ontwaaktin mij
dat verlangt naar vriendschap en liefde
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Zaterdag, september 30, 2006 18:06 |
| Ik heb verlangen naar liefde, vriendschap altijd in mij. Want beiden maken onlosmakelijk deel uit van het leven. Niet dan? Liefs en warme genegenheid, sunset |
|
| switi lobi: | Zaterdag, september 30, 2006 17:15 |
| Ik kom je ven een dikke sterkteknuffel brenegen.... Liefsliefs, switi lobi |
|
| M@rcel: | Zaterdag, september 30, 2006 16:13 |
| herkenbaar mooi verwoord en geschreven Knuff/liefs M@rcel |
|
| fran92: | Zaterdag, september 30, 2006 13:41 |
| droef mooi herkenbaar dit! liefs en knuffs tulpje en fran92 |
|
| norgie: | Zaterdag, september 30, 2006 13:12 |
| ik sla even een arm om je heen,liefs norgie | |
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 30 september 2006 | ||
| Thema's: | ||