DE ZEE IS RUSTIG IN BEDACHTZAAM GOLVEN
de zee is rustig in bedachtzaam golven
er is een jaar verknald
in flitsen van miljoenen guldens
ik hoorde overal nieuwjaarsgebral
de katers moeten ze nu dulden
ik zie de straten rood
de troosteloosheid van restanten
uit hopen ongein sliert nog rook
de alcohol ligt te verdampen
wij zijn vroeg opgestaan
de zon schijnt weer een jaartje ouder
we hebben onze jassen aangedaan
de wind waait nog een graadje kouder
de zee is rustig in bedachtzaam golven
de duinen vaal met stukken sneeuw
de knallen zijn ons blijven volgen
maar in de verte schreeuwt een meeuw
wil melker
02/01/2002
Reacties op dit gedicht
| Steven Vermeulen: | Woensdag, januari 02, 2002 20:24 |
| eigenlijk een beetje (lees:veel) eens met arie. kritiek geven is makkelijk, maar tja zo kennen we A.P. al wel he? (zucht en even naar de lucht kijkend). soit... Een kater is niet echt nodig hoor. ik heb geen kater gehad hoor, maar dat kan ook niet als je Bob bent. ;-p |
|
| arie: | Woensdag, januari 02, 2002 17:03 |
| Als je eerst eens wat beter leest Paul dan begrijp je misschien wat er geschreven staat in dit gedicht. Wellicht is er nog hoop voor je. Iemand bekritiseren is makkelijk | |
| Albrecht Paul: | Woensdag, januari 02, 2002 16:01 |
| Duidelijk niet in de stemming voor de uitgelatenheid van de menselijke soortgenoot, Wil. In regel 4 zou ik zetten: Mijn kater moet ze dulden. En als allerlaatste regel zou ik zetten: Maar verder schreeuwt een meeuw. Dan heb je 'verder' in de zin van 'verderop' en tegelijk 'verder reikend'. Afijn je doet maar. Dit is al heel erg goed! |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 02 januari 2002 | ||
| Thema's: | ||