er heerst een koude stilte.
de kerk is helemaal vol gestroomt met mensen.
die afscheid van haar korte leven willen nemen.
naast haar lichaam,
staat haar dochter van vier jaar,
met de foto van haar mama in haar hand.
naast haar papa de man van haar moeder
zit de zoon van een jaar jong.
in de kerk van het klooster,
heerst een koude stilte,met het gehuil van mensen.
die zich geen raad weten van het grote verlies.
haar man laat zeggen via een ander persoon.
ik had nooit gedacht dat ik mijn ware liefde
zal verliezen.
het enigste wat ik kon doen was toen ik het hoorde,
is 3 kaarsjes aan steken
Reacties op dit gedicht
| wolkie: | Maandag, oktober 02, 2006 16:13 |
| Echt prachtig verwoord Heel aangrijpend, ik heb de tranen in mijn ogen staan... |
|
| M@rcel: | Maandag, oktober 02, 2006 14:38 |
| intens droevig.. heel veel sterkte lieverd Liefs M@rcel |
|
| sunset: | Maandag, oktober 02, 2006 13:14 |
| Droef tonend. Liefs en meelevende genegenheid, sunset |
|
| Dirk Hermans: | Maandag, oktober 02, 2006 12:41 |
| heel moedig veel sterkte groetjes Dirk |
|
Over dit gedicht
| Auteur: lavendelvlinder | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 02 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||