(LR) vogelvrij
Vogelvrij
Als ik naar buiten kijk
En mijn ogen me niet bedriegen
De vogels hoor je fluiten
En zie ze 1 voor 1 voorbij vliegen
Na een seconde of drie
Weet ik wat ik wil, maar kan het niet krijgen
Ik word groen van jaloezie
En leg mezelf tot zwijgen
En begin te dromen dat ik vogel was
Vrij van alles en vliegen door de lucht
Kijken naar het carnivoorlijken ras
En eindig met een zucht
Was maar een valk, dan hoefde ik nergens bang voor te zijn
Dan was ik vrij en zou ik vliegen tot ik er bij neerval
Zo’n leven lijkt me wel fijn
Zwevend over een dal
In de lucht hangen en op m’n gemak zweven
Met de wind die onder mijn vleugels doorstroomt
Leven is om te overleven
Tot ik wakker wordt en realiseer dat ik heb gedroomd
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Dinsdag, oktober 03, 2006 11:57 |
| Ook met beide voeten beneden in het leven staan heeft wel iets. Tenminste, dat vind ik toch. Mooi jouw ''droom'' overgebracht. Liefs en knuf, sunset PS: In gedichten - en zeker in strijdgedichten - horen geen cijfers thuis tenzij die cijfers een toevoegende waarde hebben, Hier duidelijk niet. |
|
| Roland Hainje: | Dinsdag, oktober 03, 2006 00:44 |
| hee leroy, mooi!;) kun je de tekst niet centreren? of vragen aan redactie.... succes, groetjes, Ro |
|
Over dit gedicht
| Auteur: l.a.schwab |  
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 03 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||