Het boordje van de pastoor
Het boordje van de pastoor
dat is altijd zo wit
het is ook echt onkreukbaar
als het gesteven zit.
Hij loopt er mee te pronken
met opgeheven hoofd
zodat een ieder ziet aan hem
dat hij ontzettend gelooft.
Maar als het boordje afgaat
en naast hem wordt gelegd
dan is hij slechts nog maar een mens
met ook zijn goed en slecht.
dat is altijd zo wit
het is ook echt onkreukbaar
als het gesteven zit.
Hij loopt er mee te pronken
met opgeheven hoofd
zodat een ieder ziet aan hem
dat hij ontzettend gelooft.
Maar als het boordje afgaat
en naast hem wordt gelegd
dan is hij slechts nog maar een mens
met ook zijn goed en slecht.
Reacties op dit gedicht
| Tijgertje:): | Vrijdag, oktober 06, 2006 14:54 |
idd..leuk verwoord, liefs |
|
| hiljaa: | Vrijdag, oktober 06, 2006 14:19 |
| zo is dat het blijven mensen niet? knufleifs--hiljaa-- |
|
| Reiger: | Vrijdag, oktober 06, 2006 13:27 |
| Dat denk ik dus ook.... Leuk neergezet! |
|
| sunset: | Vrijdag, oktober 06, 2006 13:11 |
| Gelukkig maar. Want zo heeft de Goddelijkheid ons ook gedacht. Liefs, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Henk van Zijp www.seipie.nl | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 06 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||