Zwarte adem
Met rechte schouders en
ogen die me pinnig aanstaren,
sta jij daar, bij dat gat.
Met lippen, tot een finishlijn
strakgetrokken en haren
die jouw witte gezicht benadrukken,
zet jij een stap, dichter bij dat gat.
Met gestrekte armen en
jouw natuurlijke schoonheid,
duik jij zo, met je laatste adem.
ogen die me pinnig aanstaren,
sta jij daar, bij dat gat.
Met lippen, tot een finishlijn
strakgetrokken en haren
die jouw witte gezicht benadrukken,
zet jij een stap, dichter bij dat gat.
Met gestrekte armen en
jouw natuurlijke schoonheid,
duik jij zo, met je laatste adem.
Reacties op dit gedicht
| Black-Wings: | Zondag, oktober 08, 2006 00:59 |
| echt prachtig! een vriend van mij is ook depri.. net zoals ik.. en ben altijd zo bang dat t ook eens met hem gebeurt.. kuss Black-wings | |
| wolkie: | Vrijdag, oktober 06, 2006 18:05 |
| Aangrijpend mooi verwoord Het raakt me heel diep, ik krijg er de tranen van in mijn ogen... |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Vladimier | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 06 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||