Houden van
* Houden van..
Daar sta ik dan..
In de verdorde kou..
Bevroren stilte..
Als ik kijk naar jou..
Een rilling van diepe angst..
Het antwoord op mijn vraag..
Het kippenvel verschijnt..
Ik zie jou graag..
Daar sta ik dan..
Helemaal alleen..
Ik hoor niets of niemand..
Al zijn er mensen om me heen..
Mijn ogen worden ijsspiegels..
Ik denk over wat je voelt..
Bal mijn handen tot vuisten..
En denk na over wat je bedoelt..
Daar sta ik dan..
De tranen lopen over mijn wang..
Daar sta jij..
En ik ben bang..
Angst om bij jou te zijn..
Daar sta ik..
Te vergaan van de pijn..
Daar sta jij..
Je ziet het niet..
Daar sta ik..
Vol van verdriet..
Daar staan wij..
Kijkend in elkaars schaduw..
Onze ogen branden in elkaars zij..
Daar sta Ik..
Daar sta Jij..
't Voelt zo ver..
Al is het zo ongelooflijk dichtbij..
X_..
Reacties op dit gedicht
| Windwhisper: | Donderdag, oktober 12, 2006 16:05 |
| wouw........prachtig verwoord..voelbare angst | |
| Peerke_x: | Vrijdag, oktober 06, 2006 18:21 |
| Mooii.. Heel rakend,, Kuzziess |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Annéj | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 06 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||