Wesley
Ik praat tegen een muur:
"Hallo muur,
hoe gaat het met je?"
De wind suist door de stenen
ik neem aan dat
dat het antwoord is
"Heb je me gezien,
gister toen ik hier langs kwam?"
De muur zegt niets
niets terug;
ik vat dat op
als een uitnodiging
tot verder vertellen
"Ik heb hier gefietst
ik heb aan je gedacht,
je geprobeerd te vertellen
wat ik voor je voel.."
De muur blijft zwijgen
alsof ik niet ben,
alsof hij mij niet hoort
en wat ik ook wil zeggen,
wat ik ook probeer te vertellen,
een antwoord krijg ik niet
Ik vraag me af
of ik er nog wel toe doe;
ik zoek mensen
vrienden
die naar me zullen luisteren
en zullen antwoorden
Maar het is net
alsof
is hier
alleen..
een muur
Reacties op dit gedicht
| switi lobi: | Zaterdag, oktober 07, 2006 13:03 |
| Jammer dat ze niet kunnen luisteren....sterkte! Liefsliefs, switi lobi |
|
| tears for you: | Zaterdag, oktober 07, 2006 10:00 |
| luisteren ,dat is het fijnste dat bestaat ,wanneer je kunt luisteren betekent het erg veel tears |
|
| sunset: | Zaterdag, oktober 07, 2006 09:39 |
| Tja, ook luisteren is - dikwijls - een hele kunst voor velen. Beeldend neergezet. Liefs en knuf, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: [zwarte engel] | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 07 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||