Dode angst
Daar sta ik te staren..
Naar iemand die ik niet ken..
Daar kijk ik in de spiegel..
En zie iemand die ik niet ben..
Daar sta ik te kijken..
Een traan loopt over het meisje haar wang..
Daar sta ik te gluren..
En word een beetje bang..
Dit ben ik niet..
Naar wie ik kijk..
Ik ben niet meer dezelfde..
Als ik het met vroeger vergelijk..
Vroeger was ik zo gelukkig..
En nu voel ik me zo alleen..
Beetje bij beetje maak ik mezelf kapot..
Maar niemand kijkt erdoor heen..
Altijd als ik kijk..
Lach ik verplicht mijn tanden bloot..
Vanuiten zie ik er gelukkig uit..
Maar vanbinnen ben ik dood..
_.
Reacties op dit gedicht
| Annegreet de G.: | Dinsdag, oktober 17, 2006 18:42 |
| Ik kan mezelf hier ook in terug vinden. Dat voelt heel raar. Maar het doet me ook goed! | |
| miepie 1 : | Zaterdag, oktober 07, 2006 20:42 |
| ik vind dit een heel mooi gedicht heel veel sterkte xxx mij |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Annéj | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 07 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||