Verdriet
Mijn ogen huilen droge tranen,
in mijn hart schuilt veel verdriet.
Heel veel mensen op deze aarde,
een enkeling die mij doorziet.
Ik heb geen woorden om uit te leggen,
wat ik stilletjes denk en voel.
Weinig mensen op deze aarde,
weten wat ik hiermee bedoel.
Kon ik mij maar beter uiten en
delen in mijn stil verdriet.
Heel veel mensen op deze aarde,
denken me te kennen,
maar begrijpen me niet!!!
in mijn hart schuilt veel verdriet.
Heel veel mensen op deze aarde,
een enkeling die mij doorziet.
Ik heb geen woorden om uit te leggen,
wat ik stilletjes denk en voel.
Weinig mensen op deze aarde,
weten wat ik hiermee bedoel.
Kon ik mij maar beter uiten en
delen in mijn stil verdriet.
Heel veel mensen op deze aarde,
denken me te kennen,
maar begrijpen me niet!!!
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Maandag, oktober 09, 2006 12:12 |
| Droef verloren eenzazam verlangend dit. Liefs en knuf, sunset |
|
| Maik Dekker: | Maandag, oktober 09, 2006 09:53 |
| Heel erg mooi, en herkenbaar. Maar achter het masker dat je voor de buitenwereld opzet, schuilt dikwijls een heel ander persoon. Pakkend geschreven. Liefs, Maik |
|
Over dit gedicht
| Auteur: m@rj@n | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 09 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||