babbel
fietsend langs de landelijke paden
de gewoonte om even bij een koe
te stoppen
haar uitvoerig te groeten
een babbel
te slaan
telkens weer de beloning
van haar lieve
vertrouwende ogen
zoveel dankbaarheid
en begrip
zoveel vreugde en leed gedeeld
en te verpinken
Reacties op dit gedicht
| Ann Der: | Zondag, oktober 15, 2006 18:48 |
| Hahahahahahaha....??? | |
| lonely 1: | Vrijdag, oktober 13, 2006 22:47 |
| glimlachend graag gelezen. liefs, lonely 1 |
|
| Windwhisper: | Vrijdag, oktober 13, 2006 11:42 |
| ja, een koe in de wei, geeft iets verblijdends en jouw gedicht, geeft mij een glimlach.... | |
| sunset: | Vrijdag, oktober 13, 2006 10:50 |
| Vind je het erg wanneer ik, toen ik dit beeldend zag, een warme glimlach niet kon onderdrukken :=). Ik las het in elk geval graag. Liefs, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: conan | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 13 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||