Het verdriet is onzichtbaar
Je draagt het al jaren alleen
Het word allemaal zo zwaar
Als er niemand is om je heen
Geen vrienden die je steunen
Die je helpen dragen van de last
Niemand waar je even op kan leunen
Het leven is soms zo’n zware last
Soms gaat het even niet
je ziet alleen nog maar problemen
vanwege je veels te grote verdriet
het liefs wil je je leven ontnemen
maar weet je hebt altijd vrienden
ook al zie je dat soms niet
ze helpen je en troosten je
met je veels te groot verdriet
| (A)little angel(A): | Zondag, februari 18, 2007 19:22 |
| mooi geschreven (A)little angel(A) |
|
| black_flower: | Donderdag, oktober 19, 2006 23:12 |
| k ben er altijd voor je!! bf!(L) | |
| angel1986: | Woensdag, oktober 18, 2006 14:36 |
| Mooi geschreven. liefs angel1986 |
|
| Dreamlover: | Woensdag, oktober 18, 2006 12:55 |
| Prachtig verwoord verdriet. Hoopvol en stilmakend. Liefs Dreamlover |
|
| Windwhisper: | Woensdag, oktober 18, 2006 12:52 |
| werd er weer even stil van, zoveel verdriet..maar gelukkig ook weer vriendschap, wat weer heel troostvol zal zijn. een knuffel |
|
| Auteur: dead_girl | ||
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 18 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||