ster

duisternis en eenzaamheid
staan samen aan mijn zij
gehuld in duisternis
in eenzaamheid geborgen
maar er is tocg een lichtpunt im mijn leven
dat is jou ster hoog aan de hemel

overdag alleen gelaten
maar s'nachts ben je bij mij
nog steeds in duisternis
maar de eenzaamheid is even verdwenen
maar zodra de zon opkomt
ben jij al weer weg

Geschreven door

Gabri�l

Reacties op dit gedicht

Gabri�l vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

Over dit gedicht

Auteur: Gabri�l
Gecontroleerd door: christina
Gepubliceerd op: 21 oktober 2006
Thema's: [Eenzaamheid]