Auwtsj..
Auwtsj..
Auwtsj.. door al mijn eigen zorgen..
Auwtsj.. door mijn eigen pijn..
Auwtsj.. omdat ik het niet alleen op kan lossen,
niet eens mijn eigen redder kan zijn.
Auwtsj.. door de zorgen van anderen..
Auwtsj.. door hun verdriet..
Auwtsj.. omdat degene die het veroorzaakte
het meestal niet eens zelf ziet..
Auwtsj..
Reacties op dit gedicht
| sleepless: | Woensdag, januari 09, 2002 21:40 |
| Wat een waarheid, wel een trieste waarheid, en inderdaad, daar zijn vrienden voor. Groeten. |
|
| Ton Rijkers: | Zondag, januari 06, 2002 20:34 |
| Hay V@mke, Sorry, ik vergat er nog aan toe te voegen dat ik mij voor de rest aansluit bij Frummeltje: DAAR zijn VTIENDEN voor! Overigens nog hartelijk dank voor je lieve woorden in ons gastenboek. Groetjes, Ton |
|
| Ton Rijkers: | Zondag, januari 06, 2002 16:04 |
| Je eigen redder kun je meestal niet zijn . Zie het maar zo dat niemand zichzelf uit een moeras kan trekken. Groetjes Ton Rijkers |
|
| Frummeltje: | Zondag, januari 06, 2002 12:36 |
| ja dat is inderdaad vaak zo... Maar je hoeft ook niet eigen redder te zijn, daar zijn vrienden ook voor... Liefs Frummeltje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: (V@MPKE) © | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 06 januari 2002 | ||
| Thema's: | ||