niet had willen zijn
niet had willen zijnik kan nog enkel snikken
en door t luiden van de klok
die het begraven begeleidt
wurgt mijn adem zich verstikkend
daar mijn keel
zo grijs als een oude flat in een
monarchie die tussen zwarte pluimen wolken
geen zon meer kan ontvangen boekt mijn
hart een reis naar verder weg dan ooit
in de straten heerst de dood
met regens waaruit ik eens geboren
met de zwavel op mijn huid – werd ik
te gehaast gekleed en bracht mijn jeugd
mij te snel naar nu – had ik gevreesd dan was ik
gebleven in die schoot tot ik versteend de beeltenis
ontliep van dat kind die niet had willen zijnelze
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Woensdag, oktober 25, 2006 06:05 |
| ik wurg mij door de dagen telkens met verward gevoel wil toch in ''t leven slagen met intens een levensdoel sterk gedicht weer van jou knufkusliefs--hiljaa-- |
|
| switi lobi: | Dinsdag, oktober 24, 2006 23:08 |
| Hartrakende pijn.... Warme omarmende knuffel, liefsliefs.....switi lobi |
|
| Fata Morgana: | Maandag, oktober 23, 2006 23:21 |
| Heel mooi geschreven, maar zo intens droef, warme knuf Fata. | |
| Jan van Dord: | Maandag, oktober 23, 2006 19:35 |
| Elze, wat een prachtig,rakend gedicht. Wie zoiets in deze bewoordig op papier kan zetten, is een genie. Althans in mijn ogen !!! Hoop je snel te ontmoeten ! jan |
|
| Cora (ZIJ): | Maandag, oktober 23, 2006 19:04 |
| intens dit lieve Elze, x |
|
| conan: | Maandag, oktober 23, 2006 16:40 |
| krachtig verwoord , de duisternis zichtbaar gemaakt door de vlammen van de hel , knap! liefs conan |
|
| mums: | Maandag, oktober 23, 2006 15:50 |
| ik blijf je gewoon maar knuffelen...dit is zo droef. liefs mums |
|
| Lia van der Fluit : | Maandag, oktober 23, 2006 15:48 |
| heel intens verwoord.. weer prachtig geschreven...en ja.. na regen komt zonneschijn... daar ga ik wel vanuit...;-) | |
| Renate-td-: | Maandag, oktober 23, 2006 14:45 |
| Dichtbij mijn hart. Intens rakend. Warme knuffel kus |
|
| moongirl1982: | Maandag, oktober 23, 2006 13:45 |
| droevig... groet moongirl1982 |
|
| Mathilde: | Maandag, oktober 23, 2006 13:35 |
soms zijn er armen tekort om te geven wat je wilt. of te krijgen wat je verlangt. kus, dan maar? |
|
| M@rcel: | Maandag, oktober 23, 2006 13:28 |
| intens diep stilmakend... zou je zo even vast willen pakken, zodat jij je tranen op mijn schouder mag laten stromen ter opluchting.. Een warme omarming en dikke steun/troostknuff M@rcel |
|
| Klaes: | Maandag, oktober 23, 2006 12:56 |
| intens dit niet had willen zijn groet/klaes |
|
| sunset: | Maandag, oktober 23, 2006 12:00 |
| Voelbare herkenbaarheid, zoals zo dikwijls. Maar waarde vriend, ik ben weer - zij het heel langzaam - op de weg terug. Liefs en mijn omarmende genegenheid, sunset |
|
| Jannie Hoogendam: | Maandag, oktober 23, 2006 11:52 |
| Lieve Elze, hoe gek het ook moge klinken; de mooiste gedichten zijn deze die in een bepaalde gemoedstoestand zijn geschreven...Zo ook dit gedicht wat ook iets in mij teweeg brengt liefs en knuffel Jannie |
|
| tears for you: | Maandag, oktober 23, 2006 11:30 |
| stilletjes gelezen ,zo triest tears |
|
| *Ria Klein Herenbrink* (Raira): | Maandag, oktober 23, 2006 10:54 |
| zo intens verdrietig git gedicht kruip symbolisch terug in de moederschoot en laat je hergeboorte met een andere blik de wereld opnieuw verkennen sterkte en troostknufff Ria |
|
| ~MeLoDy~: | Maandag, oktober 23, 2006 10:28 |
| ik lees stilletjes mee... gr. MeLoDy wow... |
|
| Windwhisper: | Maandag, oktober 23, 2006 10:26 |
| stilwordend gelezen liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 23 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||