dag jongen.. vlieg ze!
12:43
ik ben gaan zitten
op de bank
je had toch geen modderschoenen aan
12:06
we gaan
jij loopt door
aarzelend kom ik achter je aan
tot dat bankje
daar op het station,
jij staat voor me
de bank staat rechts van ons,
ik help je erop te klimmen
12:14
ik weet niet hoe te zeggen
wat ik je vertellen wil
had je maar een kokertje
zoals een vogel aan z'n poot
(dan zou ik je alles schrijven),
jij slaat je vleugels uit
je zegt dat je gaat,
ik zeg 'oké',
je groet
je springt
je gáát
12:17
daarboven zie ik je
als een puntje
een vlekje
hoog in de lucht
ik kijk je na
totdat je achter de wolken verdwijnt
en ik weet
dat ik je niet weer zal zien
Reacties op dit gedicht
| Bastiaan..: | Donderdag, oktober 26, 2006 20:43 |
| Wauww, súper gedicht, erg mooi beschreven.. zit veel gevoel in.. maakt me stil.. liefs, Bastiaan P.s. Bedankt voor al je reacties:)! |
|
| Dreamlover: | Maandag, oktober 23, 2006 18:21 |
| Erg mooi beschreven dit. En inderdaad....het maakt stil liefs Dreamlover |
|
| Fancy Nancy: | Maandag, oktober 23, 2006 15:18 |
| prachtig.. heel mooi! | |
| Windwhisper: | Maandag, oktober 23, 2006 14:44 |
| stil wordend gelezen....... | |
Over dit gedicht
| Auteur: [zwarte engel] | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 23 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||