In duizendeneen levens... II
In duizendeneen levens... II
Met trillende handen, hou ik de bladen vast.
Terwijl mijn ogen de woorden lezen.
Opeens woord alles een last.
En begint er iets bij te vrezen.
Jouw woorden zijn zo anders.
Ze zijn niet die van jou.
Ze hebben je totaal veranderd.
In dit leven, waar van ik veel van je hou.
Mijn tranen zijn vloeibaar, en glijden over mijn wang.
Tastend vind ik jou hand en hou hem stevig vast.
Samen zijn we bang.
Maar dragen we allbei de last.
Reacties op dit gedicht
| Manjula: | Donderdag, december 07, 2006 20:41 |
| MOOI :) | |
| rovago: | Donderdag, oktober 26, 2006 11:59 |
| Prachtig verwoord; Groetjes. Ps:Graag andere kleuren gebruiken, dit kan je haast niet lezen. |
|
| Windwhisper: | Maandag, oktober 23, 2006 20:20 |
| stilwordend gelezen......zo vol gevoel verwoordt een fijne avond en een warme knuffel |
|
| M@rcel: | Maandag, oktober 23, 2006 18:09 |
| heel mooi delend tonend geschreven Liefs M@rcel |
|
| -PrinCes-: | Maandag, oktober 23, 2006 16:46 |
| prachtig verwoord! | |
Over dit gedicht
| Auteur: Fantasy |  
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 23 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||