Met de noorderzon
met de noorderzon
ik schrapte
mortel weg
bikte uren
stenen uit je muren
legde vuren
aan jouw schenen
maar jij nam verlegen
steeds de benen
mortel weg
bikte uren
stenen uit je muren
legde vuren
aan jouw schenen
maar jij nam verlegen
steeds de benen
ik nam je hand
maar jij koos toch
voor eigen land
met huis en haard
ben vertrokken
met de noorderzon
jouw recht wordt
nooit meer krom
wil melker
24/10/2006
24/10/2006
Reacties op dit gedicht
| Mandje: | Dinsdag, oktober 24, 2006 10:14 |
| prachtig!!! "bikte uren stenen uit je muren": wat raak verwoord. liefs, Marianne |
|
| remie: | Dinsdag, oktober 24, 2006 07:46 |
| zoals altijd weer een schoonheid...liefs remie | |
| Reiger: | Dinsdag, oktober 24, 2006 07:30 |
| Werkelijk prachtig geschreven weer deze.... | |
| red one: | Dinsdag, oktober 24, 2006 07:28 |
| hm, heel mooi deze, moest een beetje lachen om de laatste zin.. het staat zo leuk, jouw recht word nooit meer krom.. liefs |
|
| sunset: | Dinsdag, oktober 24, 2006 07:25 |
| Een graag gelezen beauty weer. Liefs en heel fijne dinsdag mijn vriend, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 24 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||