Verdwaald..
Verloren,
ik ben alleen.
Herrineringen dwalen pijnlijk door elkaar.
Ik verdwaal,
gedachten,
gevoelens,
vloeien in elkaar.
Ik schreeuw,
geen geluid,
de stilte galmt na in mijn hoofd.
En plots,
een lach,
voetstappen.
Verschrikt kijk ik op,
vriendelijke ogen,
zachte lachjes.
Ik zucht,
glimlach terug.
Eindelijk,
opgelucht.
Mijn vrienden zijn er,
om de weg te wijzen,
naar de werkelijkheid...
ik ben alleen.
Herrineringen dwalen pijnlijk door elkaar.
Ik verdwaal,
gedachten,
gevoelens,
vloeien in elkaar.
Ik schreeuw,
geen geluid,
de stilte galmt na in mijn hoofd.
En plots,
een lach,
voetstappen.
Verschrikt kijk ik op,
vriendelijke ogen,
zachte lachjes.
Ik zucht,
glimlach terug.
Eindelijk,
opgelucht.
Mijn vrienden zijn er,
om de weg te wijzen,
naar de werkelijkheid...
Reacties op dit gedicht
| [F]lower..: | Donderdag, december 06, 2007 11:08 |
| Heeel moooi! | |
| moongirl1982: | Zaterdag, oktober 28, 2006 11:35 |
| diepgaand gedicht... groet moongirl1982 |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bla.Ck x Prin.Cesse | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 27 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||