Als je weet dat je hart breekt…
Als je weet dat je hart breekt…
En je lichaam gewoon toekijkt…
Als je weet dat het nooit over gaat…
En je hart gewoon van één barst in twee scheurt…
Als je weet dat je ogen zich vullen met tranen…
En je hart gewoon mee huilt…
Denk ik wel ééns…
Waarom het zo moest gaan…
Waarom ik je liet gaan…
Terwijl ik van jou hield en jij van mij…
Waarom we niet samen kunnen zijn…
En mijn hart je niet kan laten gaan…
Het breekt…
…Ik heb je moeten laten gaan…
En je lichaam gewoon toekijkt…
Als je weet dat het nooit over gaat…
En je hart gewoon van één barst in twee scheurt…
Als je weet dat je ogen zich vullen met tranen…
En je hart gewoon mee huilt…
Denk ik wel ééns…
Waarom het zo moest gaan…
Waarom ik je liet gaan…
Terwijl ik van jou hield en jij van mij…
Waarom we niet samen kunnen zijn…
En mijn hart je niet kan laten gaan…
Het breekt…
…Ik heb je moeten laten gaan…
Reacties op dit gedicht
| Windwhisper: | Zaterdag, oktober 28, 2006 20:19 |
| ach dit doet zo''n pijn. maar vadertje tijd zal de ergste pijn helen hoor. liefs Cobie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: °jooketje° | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 28 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||