glinsteroogjes voor altijd
Glinstering
in mijn ogen
werd me ooit verteld
alsof er altijd
een klein lichtje brandt
een lijf dat groeit
verder uit mijn broeken puilt
wanneer
het niet goed gaat
een geluidloze schreeuw
eenzaamheid
en stilte
om me heen
mensen
ruimte
maar ik
voel me vaak alleen
En altijd
wanneer
ik mijn spiegelbeeld ontmoet
kijken
dezelfde ogen
mij
met die trieste glans
weer aan
Reacties op dit gedicht
| Meisje met het hart*: | Dinsdag, november 14, 2006 08:19 |
| Heel mooi. Maar zo''n triest gedicht.. kijk eens goed nar jezelf in de spiegel, ontdek je ware mooie aard. Liefs sterkte |
|
| Peerke_x: | Maandag, oktober 30, 2006 17:27 |
| Mooi, maar triest... kom op, je redt het wel, als je maar goed naar jezelf kijkt... sterkte&succes.. het lukt je wel, weet het zeker.. Warme Kus&Knufxx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: [zwarte engel] | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 30 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||