Depressie
verlammend is de leegte
woorden, dromen, zinnen
verdwijnen in het niets van
- zwart, zwart, zwart
ik kan niets meer
mijn lichaam werkt niet mee
omhuld door donker
- en dromendichte duisternis
de liefde doet zeer
steekt als bliksem
in de nacht
- altijd onverwacht
maar waar wanhoop heerst
is altijd een puntje licht
en later, zeker weten
- staat een lach op mijn gezicht
Reacties op dit gedicht
| _deprichik_: | Vrijdag, november 03, 2006 16:34 |
| haai haai iks chrijf precies zulke gedichten weet hjoe je je voelt heb het zelf ook geef je msn anders kunnen we erover praten echt een mooi gedicht man!!!! | |
| Lonely Hart: | Dinsdag, oktober 31, 2006 13:46 |
| Sterkte Liefs Lonely Hart |
|
| Nemesis: | Maandag, oktober 30, 2006 19:19 |
Hoe dieper de put was, hoe mooier het licht zal zijn. |
|
| Windwhisper: | Maandag, oktober 30, 2006 18:38 |
| Je komt alweer uit de put, vanmorgen hoorde ik toevallig, dat een ochtendwandeling tegen een depressie heel goed zou zijn. liefs en sterkte |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ike | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 30 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||