vrouw man
Alles ontrafelen alle woorden gewogen
Niets zwart wit
Alles willen ze controleren
Het liefst je leven beheren
Is het het zelfvertrouwen
Waar de man in scoort
Te dun te dik te kor tof te lang
Mannen zijn niet zo snel bang
Vreemdgaan doe je met je lichaam
Niet met woorden
Niet met je stem
Als een vrouw het merkt zit je klem
Twee lichamen
Bijna identiek
Maar slaan hun gedachten op til
Dan is er een wereld van verschil
Dan valt er niet meer uit te leggen
Hun verhaal is klaar
Geen punt of komma komt er tussen
Het valt niet meer goed te kussen
Het moraal van dit verhaal
Mannen zijn mannen
Vrouwen zijn vrouwen
En toch zullen we altijd van ze houden
Niets zwart wit
Alles willen ze controleren
Het liefst je leven beheren
Is het het zelfvertrouwen
Waar de man in scoort
Te dun te dik te kor tof te lang
Mannen zijn niet zo snel bang
Vreemdgaan doe je met je lichaam
Niet met woorden
Niet met je stem
Als een vrouw het merkt zit je klem
Twee lichamen
Bijna identiek
Maar slaan hun gedachten op til
Dan is er een wereld van verschil
Dan valt er niet meer uit te leggen
Hun verhaal is klaar
Geen punt of komma komt er tussen
Het valt niet meer goed te kussen
Het moraal van dit verhaal
Mannen zijn mannen
Vrouwen zijn vrouwen
En toch zullen we altijd van ze houden
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Dinsdag, oktober 31, 2006 06:07 |
| ''k Weet niet of je van een ''moraal'' kunt spreken wanneer het een simpele vaststelling is. Maar jouw pijnvolle verwarring beng je in ieder geval goed over. Liefs, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: mixie | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 31 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||