de overzij
de overzij
ik ben allang geweest
daar aan de overzij
mijn licht dat hier nog dwaalt
is slechts de overgang van tij
wat smaakt de dag toch bitter
de nachten stijlloos somber
de hemel roerloos zwart
mijn hart dat ik niet kan bezitten
geween dat radeloos de uren duurt
en tranen droog aan t kussen heb gewreven
handen geweven in het touw
waarmee ik niet kan leven
elze
Reacties op dit gedicht
| *Ria*: | Zondag, november 05, 2006 19:20 |
| Stilmakend en dieprakend geef de moed niet op lieve vriend! Liefs |
|
| Dirk Hermans: | Dinsdag, oktober 31, 2006 21:32 |
| mooi | |
| Jan van Dord: | Dinsdag, oktober 31, 2006 21:18 |
| Ik vind dit weer een heel mooi gedicht,hier wil ik het graag bij laten !! jan |
|
| mums: | Dinsdag, oktober 31, 2006 19:07 |
| ik houd die handen even vast...woorden zijn overbodig. knuf liefs mums |
|
| Klaes: | Dinsdag, oktober 31, 2006 17:19 |
| aangrijped mooi groet/klaes |
|
| Cora (ZIJ): | Dinsdag, oktober 31, 2006 16:35 |
| knuffel van mij x |
|
| Annemieke van der Ven: | Dinsdag, oktober 31, 2006 16:04 |
| Daar aan de overzij... pakkend.... ook al schets het bij mij meer beelden van de weg er naar toe... zoals het betalen van overtocht "penningen" Met liefs, zoals altijd |
|
| M@rcel: | Dinsdag, oktober 31, 2006 13:26 |
| voelbaar diep zijn je woorden raken het diepste van mij hart stilletjes sla ik een arm om je schouder en steun je dan met heel mijn hart Liefs en een dikke steun/troostknuff M@rcel |
|
| Hilly N: | Dinsdag, oktober 31, 2006 13:10 |
| Ik kan alleen maar stil blijven. Al zou ik zoveel zinnen voor je willen schrijven. Daarom wens ik voor jou een paar armen. Waar je je bij je verdriet aan kunt warmen. Hilly |
|
| Lia van der Fluit : | Dinsdag, oktober 31, 2006 13:02 |
| een treffende bewoording... | |
| Niniki: | Dinsdag, oktober 31, 2006 12:00 |
| Je verdriet zit zo diep, het is hier voelbaar. kuszzzzzzzzz |
|
| Windwhisper: | Dinsdag, oktober 31, 2006 11:56 |
| Voelend dit........zo droevig. een troostknuffel van mij |
|
| kerima ellouise: | Dinsdag, oktober 31, 2006 10:00 |
| roerloos dit zo droef maar mooie gedicht gelezen ! liefs, kerima ellouise |
|
| switi lobi: | Dinsdag, oktober 31, 2006 09:49 |
Bedekt met bloemen ligt jouw leven langs het touw dat jou verwijst naar het licht dat is gegeven en ook nu jouw zijn omlijst niet het touw dat ruw van dagen vol van leed jouw handen draagt maar het zachtste touw zal vragen of je daar jouw handen waagt Met zo veel liefs en een dikke kus! Liefsliefs, switi lobi |
|
| lommert: | Dinsdag, oktober 31, 2006 09:48 |
| stilmakend....lees veel verdriet van mij een stevige groet willem |
|
| ~MeLoDy~: | Dinsdag, oktober 31, 2006 09:39 |
| in stilte gelezen... zo droef dit... gr. MeLoDy |
|
| sunset: | Dinsdag, oktober 31, 2006 09:19 |
| Je zweeft van wereld naar de volgende terug is er nog nooit een weg geweest slecht wanneer elke traan geweend rust jij in ''t licht en is er alle dagen feest. Liefs en omarmende genegenheid, sunset |
|
| Riarno: | Dinsdag, oktober 31, 2006 09:09 |
| good writing,nice job, elze greetings |
|
| Innerchild: | Dinsdag, oktober 31, 2006 09:02 |
| Kom ... geef me dan stil je hand ... Inner |
|
Over dit gedicht
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 31 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||