Zwart zand
Ik vond mijn dieptepunt
jij waarschuwde me niet
langs de schildering aan de wand
ik ontdekte het toen
maar jij was enkel stil
niets dan zwart zand
En het schroeit
langzaam brand ik op
stik in mijn eigen handelen
waar was jij toen
niets dan zwart zand
en een woestijn te bewandelen
Reacties op dit gedicht
| Dylirium: | Donderdag, november 02, 2006 09:45 |
| Zwart is iets mooi Gert, het geeft je een kans om zelf de felle kleuren in te vullen. Mooi verwoord. Hug xx |
|
| MizzTeaQ: | Dinsdag, oktober 31, 2006 20:17 |
| Prachtig, al is de inhoud droef... Liefs , |
|
| switi lobi: | Dinsdag, oktober 31, 2006 14:03 |
| Uitgestrekte droevige eenzaamheid...voelbare leegte en kou. Dikke kus, liefsliefs....switi lobi |
|
| M@rcel: | Dinsdag, oktober 31, 2006 13:37 |
| zo voelbaar droevig en eenzaam verwoord en geschreven Knuffie en liefs M@rcel |
|
| Hilly N: | Dinsdag, oktober 31, 2006 13:16 |
| Droevig mooi. Groet van Hilly |
|
| Lia van der Fluit : | Dinsdag, oktober 31, 2006 13:04 |
| heel mooi geschreven...en ja.. waar was ie toen...laifs, | |
| dorinda: | Dinsdag, oktober 31, 2006 12:38 |
| erg mooi geschrevene ben er stil van | |
| remie: | Dinsdag, oktober 31, 2006 12:17 |
| maar na een bui regen zal de woestijn bloeien als nooit te voren, blijf altijd licht zien en kijk niet achter je...liefs remie | |
| Windwhisper: | Dinsdag, oktober 31, 2006 11:58 |
| stil gelezen dit.....droevig..... een troostknuffel en een groet | |
| lommert: | Dinsdag, oktober 31, 2006 10:55 |
| leest eenzaam en verdrietig.. stevige groet willem |
|
| sunset: | Dinsdag, oktober 31, 2006 10:42 |
| Zo droef voelbaar eenzaam. Liefs en vriendschappelijke genegenheid, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Gert | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 31 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||