Met grote passen.
Ze wilde leren vliegen
maar met kromgegroeide vleugels
bleef ze laag bij de grond
en wormen lustte ze niet eens
al deed ze wel alsof
om haar hongerige kreet te stillen
in dit niemandsland
Zij had niet eens een nest
maar zocht een verlaten vlakte op
om zich in slaap te huilen
want als ze hogerop zou willen
was zij haar eigen tegenstander.
Reacties op dit gedicht
| little flower: | Zaterdag, november 18, 2006 17:41 |
| auw(K) -moet ineens denken aan dat liedje: I wanna live forever I wanna learn how to fly, high- (ik ben raar, ik weet het) knuf! |
|
| Fancy Nancy: | Dinsdag, oktober 31, 2006 22:36 |
| wow... heftig, rakend, mooi... | |
| Mathilde: | Dinsdag, oktober 31, 2006 22:25 |
auw... x |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Saralien. | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 31 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||