Die volle maan
Alleen stond ik daar
Samen met de ruisende wind
Kijkend naar die volle maan
Terwijl de bomen lachte
Stond ik maar te staan
Zachtjes fluisterde ze
Roddelde ze
Samen met de wind
Geen idee waarover,
Alleen maar door die volle maan verblind
Verspilde minuten
Alleen ik met de maan
Waarom weet ik niet
Maar ik had gewenst,
Daar nu nogaltijd te staan.
Reacties op dit gedicht
| Fantasy: | Dinsdag, december 18, 2007 09:03 |
| Een volle maan is altijd prachtig om te zien... Het heeft iets mystreus.... Greets Fantasy |
|
| red one: | Donderdag, november 02, 2006 22:24 |
| heel mooi vladie! liefs redje |
|
| Dirk Hermans: | Donderdag, november 02, 2006 22:09 |
| heel goed in stijlvolle woorden gebracht groetjes Dirk | |
Over dit gedicht
| Auteur: Ermena | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 02 november 2006 | ||
| Thema's: | ||