Elkaar geoogst
elkaar geoogst
ik geef je een bloem
nog altijd in de knop
het groen tiert welig
nog altijd in de knop
het groen tiert welig
mag die nog even
in je handen bloeien
of geven we het op
jij kent de kleur
en ik de geur
in samen bloeien
ik opende de zon in de
eerste lente die jij won
we hebben eindeloos gezomerd
elkaar geoogst
maar nu het herfst wordt
blijkt winterslaap een schrale troost
wil melker
03/11/2006
03/11/2006
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Vrijdag, november 03, 2006 10:54 |
| Wat begint als een schitterend poëtisch liefdesgedicht, eindigt toch in een verdrietig aanvoelend gemis(?). Liefs en mijn omhelzende vriendschappelijke genegenheid, sunset PS: Ik ben weer helemaal terug. Mijn verdriet is weggeschreven. Al zullen er nog wel verdrietige volgen want mijn productie lag erg hoog ;=). |
|
| Cornelia.dvw: | Vrijdag, november 03, 2006 07:46 |
| Niet in een diepe winterslaap vallen hoor Wil. De winter geeft net zoveel liefde als de zomer. Liefs,Cornelia |
|
| wil melker: | Vrijdag, november 03, 2006 07:33 |
| Laatste regel: rest winterslaap als schrale troost groet..wil melker |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 03 november 2006 | ||
| Thema's: | ||