Op de schreeuw van de zeevogel.
Op de schreeuw van de zeevogel.
Op de schreeuw van de zeevogel vlieg ik naar de vrijheid, verlost van leiden en pijn,
sprijd ik mijn adem als glinsterende vleugels en
snak naar oneindigheid.
Hunker naar de eeuwigheid, want
ik weet
dan ben ik voor altijd bevrijd.
littledolphin, 4 november 2006.
Reacties op dit gedicht
| Reiger: | Zaterdag, november 04, 2006 20:19 |
| Zo droef.... Maar ook zo mooi intens geschreven.... |
|
| Windwhisper: | Zaterdag, november 04, 2006 17:30 |
| sterkte hoor meisje, ik hou het kaarsje brandend ook voor jou. | |
Over dit gedicht
| Auteur: Littledolphin | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 04 november 2006 | ||
| Thema's: | ||