De mooiste roos ooit bestaan
De mooiste roos ooit bestaan
Vol verbijstering
hoorde ik het nieuws aan
Je had ons echt verlaten
de mooiste roos die ooit heeft bestaan
Ik troost me met de gedachte
dat de hemel te weinig engelen heeft
maar dit is iemand
waarvan niemand 't verwachte...
Ze moest vroegtijdig
naar huis toe keren
God wilde haar dicht bij zich hebben
we moeten zijn keus waarderen
Ik kan hem
geen ongelijk geven
een engel op aarde waar we 34 jaar
mee hebben mogen leven
De tijd met haar moet je waarderen
haar lach koesteren in gedachten
Want onze engel moest
vroegtijdig maar huis toe keren
Vol verbijstering
hoorde ik het nieuws aan
Je had ons echt verlaten
de mooiste roos die ooit heeft bestaan
Ik troost me met de gedachte
dat de hemel te weinig engelen heeft
maar dit is iemand
waarvan niemand 't verwachte...
Ze moest vroegtijdig
naar huis toe keren
God wilde haar dicht bij zich hebben
we moeten zijn keus waarderen
Ik kan hem
geen ongelijk geven
een engel op aarde waar we 34 jaar
mee hebben mogen leven
De tijd met haar moet je waarderen
haar lach koesteren in gedachten
Want onze engel moest
vroegtijdig maar huis toe keren
Reacties op dit gedicht
| Georgina: | Dinsdag, november 07, 2006 15:38 |
| Droevige woorden, prachtig omschreven. Liefs, Georgina. |
|
| red one: | Dinsdag, november 07, 2006 14:09 |
| droevig mooi geschreven, krachtig verwoord sterkte met dit verlies... liefs redje |
|
| sunset: | Dinsdag, november 07, 2006 13:20 |
| Een integer droef mooi herinneringsgedicht. Liefs en mijn meelevende genegenheid, sunset |
|
| dorinda: | Dinsdag, november 07, 2006 13:10 |
| droevig mooi | |
Over dit gedicht
| Auteur: spoink | 
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 07 november 2006 | ||
| Thema's: | ||