tranen
tranen
tranen van verdriet
verdriet van pîjn die ik al maandenlang voel
schuldgevoelens
en nog geen klein beetje
alles is mijn schuld
alles heb ik gedaan
ruzie met mijn broers en zussen
scheiding tussen mijn ouders
en de problemen op school
ruzie
ben het zo beu
ben het zo beu mijn leven
altijd vriendschap gegeven,
en niks terug gekregen
begrijpt er mij dan niemand
hoe ik mij voel?
altijd huilen
altijd schuilen
altijd zwart
en altijd donker
het einde duurt nog zolang
allemaal een grote puinhoop
en die nooit nooit nog zal weggaan
zal er ooit mij iemand verstaan?
tranen van verdriet
verdriet van pîjn die ik al maandenlang voel
schuldgevoelens
en nog geen klein beetje
alles is mijn schuld
alles heb ik gedaan
ruzie met mijn broers en zussen
scheiding tussen mijn ouders
en de problemen op school
ruzie
ben het zo beu
ben het zo beu mijn leven
altijd vriendschap gegeven,
en niks terug gekregen
begrijpt er mij dan niemand
hoe ik mij voel?
altijd huilen
altijd schuilen
altijd zwart
en altijd donker
het einde duurt nog zolang
allemaal een grote puinhoop
en die nooit nooit nog zal weggaan
zal er ooit mij iemand verstaan?
Reacties op dit gedicht
| Truus van Eijk: | Dinsdag, november 07, 2006 15:54 |
| Oh ja, zeker! Gooi die last van je schouders, want je bent het waard om te leven, lieverd! Knufff!! |
|
Over dit gedicht
| Auteur: gothicske 1 | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 07 november 2006 | ||
| Thema's: | ||