Kleine Sitha 11 weken oud
Lieve sitha...
Na het horen van je bericht van Monique je vrouwtje...
stonden de tranen in me ogen...
Luna probeerde je vrouwtje te troosten...
maar de hoop was al heel snel vervlogen...
een lange zware nacht ben je tegemoed gegaan...
maar helaas was het te zwaar voor je geworden...
We hopen dat je zal mogen rusten in vrede...
en dat Beau, Casper en danger voor je zullen zorgen...
Er zullen nog 100e andere hondjes op je wachten...
je wordt vanmiddag begraven naast Beau...
aan het rand van het water bij de ouders van Mo...
Je was een toppertje altijd op en top vrolijk...
Het kwaad in mensen kenden je gelukkig niet...
Tot op 1 van je laatste dagen... toen werd t teveel...
Jij mooie donkere bruine vacht zal nu niet meer glimmen...
of het witte puntje van je staart tussen het hoge gras uit springen...
geen extra koekjes meer in me zak... die je altijd wist te vinden...
Lieve Sitha... Rust zacht...
Reacties op dit gedicht
| *__niki__*: | Dinsdag, november 07, 2006 18:13 |
| mooi geschreven, zeker mijn medeleven. de dood van een dier moet niet onserieus genomen worden.. xx niki | |
| Windwhisper: | Dinsdag, november 07, 2006 18:05 |
| Ach wat sneu en zo verdrietig, mijn medeleven bij het verlies hoor. Cobie |
|
