De kleur van gisteren
de kleur van gisteren
je das sprak
met de kleur van
gisteren toen rood
het welkom was
ik had je geuren
weggehangen met
de warmte van handen
in de zakken van je jas
je fleurde en bracht
leven in de gang
de hal versprong
van alledaags tot kleur
weggehangen met
de warmte van handen
in de zakken van je jas
je fleurde en bracht
leven in de gang
de hal versprong
van alledaags tot kleur
je plooide wind
tussen gordijnen
wuifde vlekken
in het afscheidsgrijs
tussen gordijnen
wuifde vlekken
in het afscheidsgrijs
ik kon er niet uit wijs
maar jouw rode regen
kom ik waarschijnlijk
nooit meer tegen
maar jouw rode regen
kom ik waarschijnlijk
nooit meer tegen
wil melker
07/11/2006
Reacties op dit gedicht
| Lady Decadence: | Dinsdag, november 07, 2006 19:53 |
| En krak ging het hart in de winter van bloed en verlangen. Geweldig goed! |
|
| remie: | Dinsdag, november 07, 2006 17:52 |
| kleur vandaag, kleur het nu...liefs remie | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 07 november 2006 | ||
| Thema's: | ||