Schicht tussen verschoten licht
schicht tussen verschoten licht
ik focus maar je breekt mijn beeld
als schicht tussen verschoten licht
peutert dood tussen mijn ogen
versnelt chaos in verstervend zicht
je vingert hersenen met vals chemie
ontlaadt gevoelens in hypnose
mijn opgedrongen hunkering naar jou
is gruwelijk onderdeel van mijn psychose
ik braak maar jij verdomt het
om mijn strot weer lucht te geven
kots als dank de stank verrot mijn
leven maar het is jou om het even
wil melker
10/11/2006
Reacties op dit gedicht
| Laurens Windig: | Vrijdag, november 10, 2006 12:40 |
| Geweldig Wil! | |
| sunset: | Vrijdag, november 10, 2006 07:53 |
| Poe hé. Rakend voelbaar verwoord. Liefs en mijn omarmende genegenheid, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 10 november 2006 | ||
| Thema's: | ||