Verdriet
Verdriet
Door teleurstelling telkens die pijn en verdriet
Telkens dat rotgevoel weer
Wanneer houdt het nou eens op?
Is er echt niks wat mijn beschermde engel kan doen?
Wanneer zegt het nou eens ‘Stop’
Ik weet niet of het was voorbestemd
Maar ik heb er maar mee te leven
De liefde is waar het allemaal mee is begonnen
Te weinig gehad, te veel gegeven
Reacties op dit gedicht
| switi lobi: | Zondag, november 12, 2006 21:25 |
| Wat verdrietig is dit Manjula...ik geef je een dikke kus! Liefsliefs, switi lobi |
|
| Windwhisper: | Zondag, november 12, 2006 20:41 |
| Verdrietig maar weer vol gevoel en zo mooi. liefs Cobie |
|
| *amélie*: | Zondag, november 12, 2006 19:50 |
| vooral die laatste twee stroves zijn super | |
Over dit gedicht
| Auteur: Manjula | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 12 november 2006 | ||
| Thema's: | ||