We gingen horizonnen
we gingen horizonnen
ik leg mijn hand
zacht op je stem
eigen me de tonen toe
verwarmend is je melodie
vibreer met je mee
en als mijn vingers
snaren raken voel ik weer
de branding van jouw zee
nooit liet jij mij
op het goudgeel stranden
een groene duin waaide
verkoeling naar ons twee
we gingen horizonnen
zoekend naar de symfonie
handen konden elkaar vinden
zilte proefde naar opnieuw beginnen
wil melker
16/11/2006
Reacties op dit gedicht
| lonely 1: | Donderdag, november 16, 2006 14:39 |
| zo mooi dit!!! liefs, lonely 1 |
|
| Niniki: | Donderdag, november 16, 2006 11:08 |
| Een hele mooie Wil, heel erg graag gelezen. Knuffie |
|
| H.J.: | Donderdag, november 16, 2006 09:50 |
| Jij ebt nog lekker het goudgeel in je bol Wil. genietbaar. fijne dag H.J. |
|
| sunset: | Donderdag, november 16, 2006 07:47 |
| Prachtig liefdes- en ook erotisch gedicht dat jij hier verwoordt. Graag gelezen wil (voor ik mij weer naar de pijnbank die ziekenhuis heet, begeef). Liefs en knuf, sunset |
|
| Windwhisper: | Donderdag, november 16, 2006 07:34 |
| Goede morgen, dit is weer een volle pracht, heb het genietend in de stilte hier gelezen Liefs Cobie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 16 november 2006 | ||
| Thema's: | ||