herinneringssporen
in zand, aarde en rots:
de herinneringssporen.
De eerste voor een dag,
de ander voor een seizoen,
de laatste voor je leven.
in wind verdwenen
in felle regenvlagen
alleen steen bewaart,
tot ook hij ineens vergaat,
de dag dat jij 't leven laat
Reacties op dit gedicht
| lonely 1: | Donderdag, november 16, 2006 15:10 |
| stilmakende wijsheid, liefs, lonely 1 |
|
| Windwhisper: | Donderdag, november 16, 2006 13:25 |
| Stil gelezen wat een wijsheid spreekt hier uit, Liefs Cobie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: conan | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 16 november 2006 | ||
| Thema's: | ||