Als dat nou kon....
zou willen dat ik mijn polsbandjes af kon doen
en gewoon eerlijk kon zijn
niets meer hoefde te verbergen
maar dan lijk ik minder sterk
ben ik mijn positie kwijt
de rang waar ik zo hard voor heb moeten werken
armen vol krassen tonen mijn werkelijk verdriet
verbroken relatie met vriendinnen
omdat ik weet dat niemand het ziet
kan ik zo weer beginnen
heb het mes nog naast me liggen
heb net écht op het punt gestaan
om eindelijk alles achter me te laten
en rustig dood te gaan
de kleine sneetjes op m’n aders
zijn de sporen van deze drang
ik weet; jullie zijn geen verraders
maar toch ben ik zo bang
dat je het niet zou kunnen begrijpen
me raar aan zou kijken
of er tussenuit zou willen knijpen
om dan later terug te horen
van iemand anders
we zijn haar nu echt verloren
ze is zo veranderd
maar omdat jullie me nooit hebben begrepen
een enkeling wat door gehad misschien
ben ik door de pijn bezweken
en wil jullie dit nu laten zien
maar omdat het de waarheid is, mijn waarheid
en ik daar zo bang voor ben
neem ik eerder afscheid
nog lang voordat ik jullie reactie ken
zodat ik in m’n eentje kan genieten
van de koele dood
en dan tranen zal vergieten
omdat ik deze vriendschap heb verkloot
o, wat zou ik het toch graag willen
dat ik jullie het eerlijk kon laten zien
het zou me uit het gat kunnen tillen
en ik zou weer kunnen leven, misschien….
Reacties op dit gedicht
| *Black-Life-Heaven*: | Vrijdag, november 24, 2006 22:55 |
| erg mooi! | |
| *sylvieke: | Zondag, november 19, 2006 11:51 |
| wow prachtig geschreven! maar weet je...zelfmoord is echt de oplossing niet. een week geleden heeft een vriendin van me zelfmoord gepleegd. ze dacht dat niemand haar graag zag en kon het leven niet meer aan. maar ze heeft zoveel mensen met verdriet achtergelaten... zo zouden er ook veel mensen je missen als jij er niet meer was. echt doe het niet!! probeer vol te houden.. hoe moeilijk het ook is. heel binnenkort komt de zon weer op..als je er maar (blijft) in geloven! heel ve |
|
| -MoonFlower-: | Vrijdag, november 17, 2006 19:41 |
| Ik weet het. Maar bedenk even. Mij hebben ze niet laten vallen. Ik weet dat je bang bent, maar volgens mij hebben ze wel in de gaten dat er iets flink mis is. De vraag is alleen wát. Ben blij dat ik het weet, zodat je er tenminste niet alleen voor staat. Weet hoe het voelt, maar je kunt het wel. Probeer vol te houden, later zul je weten waarom. Liefs, | |
| justmii: | Vrijdag, november 17, 2006 18:07 |
| echt mooi gedicht, en ik weet hoe je je voelt, mijn vrienden hebben mij ook laten vallen omdat ik aan zelfverwonding deed, terwijl sommige het zelf deden! nu gaat het al iets beter met mijn vrienden en ik weet dat jij dat ook kan...echt heel veel sterkte xxx justmii (als je eens met me wilt praten mag je altijd mailen) |
|
| dead_girl: | Vrijdag, november 17, 2006 17:56 |
| erg mooi geschreven sterkte liefs dead_girl |
|
| -broken-: | Vrijdag, november 17, 2006 17:34 |
| heej hou vol verlaat ons hier niet ik begrijp je en waarschijnlijk zijn er nog vele mensen die je begrijpen hier je staat er egt niet alleen voor! het is idd moeilijk als je het zooo graag wil vertellen maar je bent bang voor de reacties veel sterkte meis (k) liefs -xxx- | |
Over dit gedicht
| Auteur: +lory+ |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 16 november 2006 | ||
| Thema's: | ||