Hulpeloos.
hulpeloos sta jy daar,
met tranen in haar ogen kykt ze je aan.
het is die blik in haar ogen die zegt
dat ze het leven nooit heeft gemogen .
je zegt ' geef alsjeblieft nog niet op . '
maar je weet dat dit geen zin meer heeft.
hopeloos sta jy daar vastgenageld
aan de grond &. zie je hoe zy het mes neemt
&. haar van het leven beroofd.
je wilt roepen dat ze stoppen moet
maar dat heeft nu geen zin
want rood kleurt het laken van het bloed
dat uit haar aderen stroomt .
met tranen in haar ogen kykt ze je aan.
het is die blik in haar ogen die zegt
dat ze het leven nooit heeft gemogen .
je zegt ' geef alsjeblieft nog niet op . '
maar je weet dat dit geen zin meer heeft.
hopeloos sta jy daar vastgenageld
aan de grond &. zie je hoe zy het mes neemt
&. haar van het leven beroofd.
je wilt roepen dat ze stoppen moet
maar dat heeft nu geen zin
want rood kleurt het laken van het bloed
dat uit haar aderen stroomt .
Reacties op dit gedicht
| *sylvieke: | Zondag, november 19, 2006 11:32 |
| wow das wel heel heftig! wel mooi verwoord ik hoop dat dit allemaal fictie is. veel liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Yrrwh0re | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 18 november 2006 | ||
| Thema's: | ||