De aarde zwarten
de aarde zwarten
mag ik de tuin zijn
waar jij groenen kan
de aarde zwarten
waarin jij ooit
weer bloeien zal
mijn borders zijn
niet ingericht éénjarig
maakt nog geen gezicht
paden wachten op de hand
waarmee jij je zaden plant
ik snoei en rooi
het overbodig
de tuin is lenteklaar
mijn warmte en jouw kleur hebben
elkaar ook volgend jaar zo nodig
wil melker
19/11/2006
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Zondag, november 19, 2006 16:28 |
| Heerlijke liefdevolle graag gelezen poëzie. Liefs en heel fijne zon-dag, sunset |
|
| lonely 1: | Zondag, november 19, 2006 13:23 |
| prachtig liefdesgedicht, vooral die twee laatste zinnen zeggen zo veel; liefs, lonely 1 |
|
| MayadeBij*: | Zondag, november 19, 2006 12:50 |
| helaas heb ik geen tuin.. besef ik me eens temeer ;) fijne zondag, kus. | |
| hiljaa: | Zondag, november 19, 2006 10:04 |
| mijn tuin licht er triestig bij had geen tijd en echtgenoot twee linker handen! knufleifs--hiljaa-- |
|
| lommert: | Zondag, november 19, 2006 09:07 |
| prachtige Poezie....zo genietbaar...en de lente: ze is er voordat je het beseft;) stevige groet willem |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 19 november 2006 | ||
| Thema's: | ||