Angst
In de hoek gedrukt met opgetrokken knieen
Angst vergiftigd mijn aderen
Mijn hart bonkt in mijn keel
Mijn adem stokt
En hapert als ik de trap hoor kraken
Bij ieder geluid dat ik hoor
Mijn rust in mijn angst verloor
Verloren in de wanhoop
Verdronken in mijn tranen van verdriet
Beven van angst
Huilen van verdriet
Naar het licht kijken durf ik niet
Bang dat het uit gaat
En mijn geluk weer vergaat
Regendruppels die als tranen op mijn raam spatten
En uit mijn ogen stromen van wanhoop en verdriet
Dromen zo fijn
Eindigen als de dag begint
Angst vergiftigd mijn aderen
Mijn hart bonkt in mijn keel
Mijn adem stokt
En hapert als ik de trap hoor kraken
Bij ieder geluid dat ik hoor
Mijn rust in mijn angst verloor
Verloren in de wanhoop
Verdronken in mijn tranen van verdriet
Beven van angst
Huilen van verdriet
Naar het licht kijken durf ik niet
Bang dat het uit gaat
En mijn geluk weer vergaat
Regendruppels die als tranen op mijn raam spatten
En uit mijn ogen stromen van wanhoop en verdriet
Dromen zo fijn
Eindigen als de dag begint
Reacties op dit gedicht
| ShatteredDreams: | Zondag, november 19, 2006 20:17 |
| Hoi Tasje =] Echt een supermooi gedicht, zoals altijd ^^ Zit heel veel emotie in, dat kan je voelen. Kus Mel |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *LoveLess* | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 19 november 2006 | ||
| Thema's: | ||