Lieve Mama,

Je bent zo’n mooie sterke vrouw, vol met liefde en vol met trouw.
Maar waarom gaat het dan steeds fout, dat past helemaal niet bij jou..
Voorheen was je zo zelfverzekerd, niemand kon mijn mama aan!
Ik wist, “No mather what”, je zal altijd voor me klaarstaan!

Maar er is zoveel gebeurd na die tijd, dingen die me bij zijn gebleven.
En daardoor, lieve mama, zijn we uit elkaar gedreven.
Je bent een andere vrouw geworden en bent een andere weg ingeslagen.
En na een hele tijd alles normaal te vinden, kon ik dat niet meer verdragen.

Waarom is mijn moeder zo anders als de rest, waarom ben ik zo raar.
Dat zijn dingen die ik me afvraag, als ik voor de spiegel sta en naar mezelf staar.
Maar ik weet wat voor een vrouw jij werkelijk bent, daarom zal ik je ook nooit laten gaan.
Weetje, soms, dan ga ik slapen, mis ik je, en kijk ik een tijdje naar de maan..

Onze band is te sterk om te verbreken, daarom weet ik dat het heus goed zal komen,
Dat weet ik, voel ik en zie ik in mijn dromen.
Ik heb veel vertrouwen in je, en ik hoop dat het je nu gaat lukken.
Want een moeder, tja mam, die kan je niet zomaar ff uit de lucht plukken!

Hou vol, ik hou van je!