het lijkt of niks me meer raakt
Waar is m'n gevoel gebleven
al twee hele dagen zo raar
geen boosheid te merken
het komt niet meer naar buiten
bijna een week geen tranen
eenzaamheid voel ik niet eens
angst weet niet meer waarvoor
niks wat me iets doet
een week geleden alleen maar staren
zoveel in mezelf bezig
geen woorden en geen zinnen
niks lukte me toen
maar nu waar is mijn gevoel
wat er ook gebeurd mooie dingen
maar ook minder prettige dingen
echt helemaal niks doet me wat
wat is er met me aan de hand?
komt het door de medicatie
wordt ik daar gevoelloos van
of heb ik me masker weer opgezet
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Zondag, november 26, 2006 20:07 |
| wees jezelf! knufleifs--hiljaa-- |
|
| jantje maan: | Zondag, november 26, 2006 11:25 |
| sterkte meisie je komt er heus wel liefs marc |
|
| anneke van dijk: | Zondag, november 26, 2006 07:55 |
| goed verwoord... zo komt er tenminste wat rust in je leven.. liefs, namasté, anneke |
|
| fortuna: | Zondag, november 26, 2006 01:08 |
| Loslaten van gevoelens zorgt voor nieuwe ruimte. Het komt wel goed. Liefs |
|
| arie: | Zondag, november 26, 2006 00:28 |
| Loslaten kan het begin van nieuw leven zijn.. Hoe meer je loslaat hoe meer je leeft?? Het gevoel van weer jij zijn, komt echt wel weer goed liefs, arie |
|
| lonely 1: | Zondag, november 26, 2006 00:09 |
| geen maskers, weet je nog? liefs en knuffel, lonely 1 |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 26 november 2006 | ||
| Thema's: | ||