pijn om jou
mijn gedachten gaan langzaam langs me heen.
Ik voel me moe en alleen.
Tranen stromenlangs mijn ogen en van mijn trots word ik langzaam weggezogen.
De pijn gaat vanbinnen niet meer weg, nee het maakt niet uit wat ik doe of zeg.
De pijn om jou blijft bestaan en zal niet meer uit me gaan.
Ik voel me moe en alleen.
Tranen stromenlangs mijn ogen en van mijn trots word ik langzaam weggezogen.
De pijn gaat vanbinnen niet meer weg, nee het maakt niet uit wat ik doe of zeg.
De pijn om jou blijft bestaan en zal niet meer uit me gaan.
Reacties op dit gedicht
| plezierke: | Maandag, november 27, 2006 18:13 |
| Zou het een troost kunnen zijn, dat hij hetzelfde zou voelen? Troostende knuffel. Sterkte. |
|
| Windwhisper: | Maandag, november 27, 2006 12:26 |
| Geef het wat tijd. laat Vadertje Tijd je helen en strelen met zijn penseeltje de scherpte van de pijn verzachten, gun jezelf de tijd om te rouwen, zodat je later het kan zien als een herinnering, die ook wel iets heel moois had, zeker in het begin. liefs en een troostknuffel Cobie |
|
| kerima ellouise: | Maandag, november 27, 2006 11:50 |
| voelbare pijn, die alleen door tijd verzacht kan worden... liefs, kerima ellouise |
|
| blauw-oogje-73: | Maandag, november 27, 2006 11:40 |
| Zo voelbaar je pijn. Liefs blauw-oogje-73 |
|
| blauwoogje: | Maandag, november 27, 2006 11:30 |
| Prachtig! Kreeg een brok van herkenning in mijn keel. Lieve groet blauwoogje |
|
| arie.van der.zalm: | Maandag, november 27, 2006 11:24 |
| mooi http://home.versatel.nl/a.albers |
|
Over dit gedicht
| Auteur: indra88 | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 27 november 2006 | ||
| Thema's: | ||