Donkerharig opent zich
donkerharig opent zich
aarzelend stil ontluikt de morgen
sprankelend licht in speelse kleur
bloemen die zich openend richten
geven al hun eerste geur
verlicht in zilveren nevels
bedauwd met druppels goud
hangen roerloos in de struiken
liefelijk ingepakt de dodelijke fuiken
bedauwd met druppels goud
hangen roerloos in de struiken
liefelijk ingepakt de dodelijke fuiken
de trekdraad trilt en zwiept venijn
het donkerharig opent zich versnelt
en holt met vele poten langs de lijn
als of zijn prooi hem heeft besteld
het donkerharig opent zich versnelt
en holt met vele poten langs de lijn
als of zijn prooi hem heeft besteld
een zwarte vlieg in eerste vlucht
verstrikt met vleugels in de draden
was eens de koning van de lucht
waar resten blijven laat zich raden
verstrikt met vleugels in de draden
was eens de koning van de lucht
waar resten blijven laat zich raden
wil melker
27/11/2006
Reacties op dit gedicht
| switi lobi: | Maandag, november 27, 2006 19:39 |
| Meesterlijk is dit! Ik vind spinnenwebben kleine wondertjes en hun makers ook, ondanks de dodelijkheid. Liefsliefs, dikke kus....switi lobi |
|
| lonely 1: | Maandag, november 27, 2006 19:00 |
| kreeg er kippenvel van, zag het zo voor me gebeuren en ben hééééél erg bang van spinnen, wel erg mooi verwoord, liefs, lonely 1 |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 27 november 2006 | ||
| Thema's: | ||