Kom bij me
kom bij me
of laat pijn
de nieuwe grenzen
trekken in je leven
de nieuwe grenzen
trekken in je leven
lijm je scherven
met de barsten
van een ander z'n geluk
met de barsten
van een ander z'n geluk
zijn je tranen
nog te vers
om al verdriet te zijn
nog te vers
om al verdriet te zijn
kom maar
en durf verder
dan de eerste deur
en durf verder
dan de eerste deur
geef ook als
er bijna niemand
liefde in je ogen ziet
er bijna niemand
liefde in je ogen ziet
kom want
pijn zal leven zijn
scherven zullen barsten
pijn zal leven zijn
scherven zullen barsten
tranen worden warm verdriet
als er niemand liefde in je ogen ziet
kom en sluit de deur maar achter je
als er niemand liefde in je ogen ziet
kom en sluit de deur maar achter je
wil melker
30/11/2006
30/11/2006
Reacties op dit gedicht
| MayadeBij*: | Donderdag, november 30, 2006 23:59 |
| lijm je scherven met de barsten van een ander z''n geluk; erg mooi! (stommeling, hahaha) kus. |
|
| Dorien.: | Donderdag, november 30, 2006 21:27 |
| Wie zou nu nog langer weigeren? liefs |
|
| Roland Hainje: | Donderdag, november 30, 2006 19:19 |
| knap geschreven, Wil! barsten van geluk, ''gebruiken''als lijm voor scherven. *mooie filosofie;) graag gelezen! groetjes, Ro |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 30 november 2006 | ||
| Thema's: | ||