het blijft vreten
Ik zie mensen voorbijlopen,
ze kijken maar bieden niet,
en de mensen die bieden,
ik vertel ze mijn verdriet.
Maar er is geen remedie,
geen drankje of spreuk,
een fijne relatie was het,
nu is het enkel meuk.
Ik heb alle dingen weggegooit,
verkregen van haar,
het deed zo'n zeer ze te hebben,
net als de liefde zo zwaar.
Ik heb haar een lange mail gestuurd,
waarin ik vroeg mij te vergeten,
want ik kan dit niet aan mensen,
dit blijft aan mij vreten.
De weekenden waarin ik het studeren probeer,
zijn zo leeg vanbinnen ik kan dan niets,
want wat ik ook probeer mijn lichaam protesteerd.
Zo hopeloos op het moment,
ze zit zo vreselijk diep,
het moet er echt uit,
zo'n zonde dat het zo liep.
Reacties op dit gedicht
| annickske: | Zondag, december 10, 2006 16:37 |
| hallo heel mooi geschreven recht uit het hard ik word er haast stil van blijven schrijven vriendelijke groeten annick |
|
| annickske: | Zondag, december 10, 2006 16:36 |
| moongirl1982: | Dinsdag, december 05, 2006 18:43 |
| ik wens je sterkte... groet moongirl1982 |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Pure Love |  
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 04 december 2006 | ||
| Thema's: | ||